Η επόμενη μέρα

Δέος ή θαυμασμός; Προσπαθώ να διακρίνω από την κίνηση του σώματος της εθελόντριας το μέγεθος της εντύπωσης που προκάλεσε η εικόνα στα καμένα και η αναγεννητική δύναμη της φύσης.

Έγινε η τρίτη προσπάθεια αναδάσωσης όπως είχε εξαγγελθεί και βέβαια επιτεύχθηκε ο στόχος :
" Στόχος είναι η φύτευση πλατύφυλλων (δρυς, ακακίες και βελανιδιές) στην περιοχή Μουργιάς-Κεραιών (στο δρόμο Βέροια – Τσίντζινα). Τα φυτά αυτά προέρχονται από το φυτώριοτου Δασαρχείου το οποίο θα επιβλέψει και την διαδικασία. Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν, μπορούν να προσέρχονται είτε απευθείας στον τόπο αναδάσωσης, είτε μεταξύ 08:00-08:30 π.μ. στην πλατεία του χωριού- στα Τσίντζινα".

Πρωϊνή η προσέλευση στην πλατεία του χωριού, με ένα ζεστό καφέ.

Η αναδάσωση έγινε έως και οικογενειακή υπόθεση! Το παρόν δόθηκε, κινητοποίηση υπήρξε αλλά... Αυτό το δύσκολο αλλά.. Δεν ήταν η αναμενόμενη.. Την επόμενη φορά όμως, σίγουρα θα είναι καλύτερα..
Όμως το θετικό είναι ότι ο κόσμος που προσήλθε, ήταν προετοιμασμένος, έτοιμος για όλα! Ντόπιοι και ξένοι.

Οι ηλικίες δεν είχαν όριο!
Νέοι, παιδιά, γυναίκες, άνδρες ξεκίνησαν με κέφι δύσκολο έργο..

Eφ'οπλου..τσάπα! Αξίνες και ό,τι άλλο βολικό εργαλείο εκσκαφής!
Η συνειδητοποίηση της καταστροφής, φαντάζει στα παιδικά μάτια, στα μάτια όλων, που θυμούνται την ομορφιά της πλαγιάς.
Oι οδηγίες δίνονται, πάνω από τους σπόρους, πάνω σπό το σκαμμένο λάκκο και τα φυντάνια.
Ο φόβος όλων για τον εφιάλτη του καλοκαιριού που πέρασε, η παρηγοριά ότι η φύση βρίσκει το δρόμο της, έκανε πρόθυμη την ομήγυρη να επωμιστεί την κουραστική ευθύνη της αναδάσωσης.

Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...